Miejsce z duszą
Łęcze - Wioska Wiatru i Podcieni

Malownicza miejscowość położona na wzniesieniu Wysoczyzny Elbląskiej. Łęcze - Wioska Wiatru i Podcieni słynie ze specyficznych zabudowań domów podcieniowych. Taki rodzaj architektury dominował w wiosce już na początku XIII wieku. W 2008 roku założone zostało Stowarzyszenie „Łęcze – wieś z perspektywą”, które realizuje projekty, organizuje imprezy sportowe i kulturalne, a także działa na rzecz pracy z dziećmi i młodzieżą. Łęcze to jedną z najstarszych wsi powiatu elbląskiego, posiada bogate dziedzictwo historyczne. Do dnia dzisiejszego można zobaczyć pozostałości po „Świętym miejscu”, czyli osady z okresu 400-100 r. p.n.e., zwanego Grodziskiem. Znajduje się tu również cmentarzysko, pamiątkowy granitowy głaz z 1935 r., kościół barokowy z 1746 r. i wiele innych. Spragnionym emocji z pewnością spodoba się legenda o milczącym dzwonie i okolicznych duchach.
Łęcze otrzymało swoją nazwę (Lenzen) przypuszczalnie od krainy pruskiej Lanzanii lub od nazwy Lenz, co oznaczało wiosnę. Wiosna jest tu najpiękniejsza, ale pozostałe pory roku niewiele jej ustępują, przyozdabiając swoimi kolorami porośnięte starymi lasami pagórki i głębokie wąwozy, okalające wieś ze wszystkich stron.
To idealne miejsce na wycieczki – piesze, rowerowe, konne...
12 marca 1299 roku komtur elbląski Ludwik von Schippe nadał wsi przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim. Pierwsze wzmianki o kościele w Łęczu pochodzą z około 1300 roku, w 1323 roku w pobliżu kościoła powstała gospoda, pierwsza szkoła istniała tu już przed 1630 rokiem, a w latach 1873-1876 wybrukowana została droga. Od początku XX wieku łęczanie budowali swój dobrobyt, zakładając duże plantacje drzew wiśniowych i morelowych, co świadczy o przyjaznym mikroklimacie, jaki tu panuje. Obecni obywatele Łęcza mogą być dumni, że zamieszkują jedną z najstarszych wsi w Europie.
Dlaczego „Łęcze - wioska wiatru i podcieni”?
Przez ponad siedem stuleci mieszkańcy wsi zdążyli polubić wiatr znad Zalewu Wiślanego, który, wznosząc się nad pagórkami, przynosi im rześkość i zapach morza. Typową zabudową dla Łęcza były domy podcieniowe, wznoszone przez sprowadzanych na te tereny już od XIII wieku – a zwłaszcza po wielkiej zarazie, która na początku XVIII wieku pustoszyła Europę – Holendrów, Szwajcarów i Niemców. Domy te, których jeszcze kilka w Łęczu ocalało, do dziś sprawiają imponujace wrażenie. Jest jeszcze w Łęczu XVIII-wieczny kościół, górujące nad wsią ruiny wiatraka i boisko piłkarskie, którego murawa nie jest może idealna, ale któremu widoku pozazdrościć mogą najsłynniejsze stadiony świata. A przede wszystkim są gościnni mieszkańcy, którzy w 2008 roku założyli „Stowarzyszenie Łęcze – wieś z perspektywą”, by tchnąć w to miejsce duszę.
Odwiedź stronę internetową:
www.lecze.com.pl





